Home / Αιρετικά / Ave Dano, άμα λάχει να ούμε…

Ave Dano, άμα λάχει να ούμε…

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑΣ

Το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, η Ελλάδα απέκτησε τον σύγχρονο εθνικό της ήρωα. Και το όνομα αυτού, Γιώργος Αγγελόπουλος, ή Ντάνος. Εκπαιδευτής θαλάσσιου σκι και βενζινάς στη Σκιάθο, πρώην ποδοσφαιριστής αλλά κυρί-
ως ο απόλυτος θριαμβευτής του Survivor του παιχνιδιού που τα έκανε όλα «καλοκαιρινά» φέτος στην ελληνική τηλεόραση.

ΑVE DANO, λοιπόν. Ο Σκιαθίτης λεβέντης, ένα μείγμα Φούντα από τη «Στέλλα» και Κούρκουλου από το «Κοι-νωνία ώρα μηδέν» του ελληνικού σινεμά του ’60, που σε
κάθε του εμφάνιση στον Άγιο Δομίνικο έκανε τις μισές Ελληνίδες να παθαίνουν αλλεπάλληλους οργασμούς και τις άλλες μισές να τον ονειρεύονται να μπαίνει στο σπίτι τους γαμπρός με την ανθοδέσμη στο χέρι.

Κάθε φορά που ο Ντάνος πήδαγε σαν τσιτάχ τα εμπόδια στον Άγιο Δομίνικο ή έτρεχε σα λαγός κάτω από περίτεχνα τούνελ, κάθε φορά που βουτούσε στα βρομόνερα ή σημάδευε τους στόχους, ένα μακρόσυρτο «ααααχ» ακουγόταν από χιλιάδες γυναικεία χείλη κι ένα ζηλόφθονο «ρε τον π….πώς τα κάνει» από χιλιάδες άντρες που πολύ θα ήθελαν να γίνουν Ντάνοι στη θέση του Ντάνου (με ή άνευ των 100 χιλιάρικων).

Χτυπάγανε οι καμπάνες νυχτιάτικα προχθές στη Σκιάθο όταν ο δικός τους  Αγγελόπουλος σήκωσε την κούπα του νικητή του Survivor.

Tην ίδια ώρα στο Άλσος Βεΐκου, χιλιάδες πιτσιρίκοι αλλόφρονες όρμησαν να λιντσάρουν από τη χαρά τους τον Ντάνο, ενώ σε μια άκρη Αλαφούζος και Ατζούν (ο Τούρκος παραγωγός) έτριβαν τα χέρια τους για τα εκατομμύρια που τους έφερε στα ταμεία τους.

Εκείνο το «ιστορικό» βράδυ της 5ης Ιουλίου, που επιτέλους αποκτήσαμε τον εθνικό μας ήρωα, οι 8 στους 10 Έλληνες τηλεθεατές έβλεπαν εκστασιασμένοι τον «Ντά
νο ΜΑΣ», ξυπόλυτο (και) μέσα στο στούντιο, ρακένδυτο, σαστισμένο για όλο αυτό το τζέρτζελο που γινόταν γύρω του, να φυλάει ευλαβικά ανά τρίλεπτο τα κομποσκοίνια
που φοράει και στα δυο του χέρια.

Είναι πολύ πιστός ο «Ντάνος ΜΑΣ» και το δείχνει. ωραία όλα αυτά.

Υπάρχει όμως ένα κρίσιμο ερώτημα: Τι κάνει ξαφνικά έναν ολόκληρο λαό να αντιμετωπίζει σαν εθνικό του ήρωα, ένα λαϊκό παιδί από τη Σκιάθο, που τελικά το μόνο που έκανε ήταν να «σφάζει» και να τρώει καρύδες σε μία εξωτική παραλία της Καραϊβικής για πέντε μήνες; Η απάντηση είναι απλή.

Εκατομμύρια Έλληνες ταυτίστηκαν με τον «Ντάνο ΜΑΣ» γιατί ο «Ντάνος μας» μας γεννήθηκε στη φτώχια, στα «υπόγεια» της κοινωνίας μας και «αγωνίζεται για τη δόλια τη μάνα του», γιατί «χαρίζει τα παπούτσια του σε φτωχούς», «δεν καταλαβαίνει Χριστό άμα λάχει να ούμε», γιατί είναι «άνθρωπος της εκκλησίας» και «σεβαστικός με την οικογένειά του», γιατί είναι κάτι σαν τον Σπάρτακο στη ρωμαϊκή αρένα.

Και επειδή οι Σπάρτακοι δεν υπάρχουν πια, «τους πάτησε το τρένο», επειδή αυτός ο βασανισμένος, προδομένος λαός από πολιτικούς, «νταλαβεριτζήδες», κομματόσκυλα και λοιπά λαμόγια δεν έχει ποιον να θαυμάσει για να πάρει κουράγιο, εφευρίσκει ξαφνικά έναν Ντάνο.

Και του φορτώνει το σταυρό του εθνικού ήρωα. Να ’ναι πάντα καλά το παλληκάρι! Να βρει την ψυχική δύναμη για να διαχιριστεί αυτό το «κρέμασμα» ενός λαού από τον λαιμό του.

Αλλά κι εμείς να προβληματιστούμε για ένα λεπτό, γιατί στην εποχή μας οι Ντάνοι μπορούν να γίνουν εθνικοί μας ήρωες, έστω και για ένα καλοκαιριάτικο βράδυ.

Check Also

Οι «Παραιτηθείτε» παραιτήθηκαν πριν καν πιάσουν… δουλειά

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑΣ Τέτοιο φιάσκο πολιτικής εκδήλωσης στο Σύνταγμα δε το ’χουμε ξαναζήσει. Τρίτη …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *