Home / Γένους Θηλυκού / Ο πολιτισμός των πόλεων

Ο πολιτισμός των πόλεων

Γράφει η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΙΑΤΖΟΓΛΟΥ

Οι συγκοινωνίες μιας πόλης είναι ο πολιτισμός της. Γιατί πίσω από την οργάνωση των συγκοινωνιών κρύβεται η πεποίθηση της κοινωνίας για τη σύγχρονη πόλη, τη δημόσια σφαίρα, την ελευθερία, την κινητικότητα και τον δημόσιο χώρο.

Η Θεσσαλονίκη έμεινε 10 ημέρες χωρίς λεωφορεία. Εξάλλου τα λεωφορεία είναι και το μοναδικό δημόσιο μέσο μεταφοράς της πόλης. Η ζωή της Θεσσαλονίκης στην κυριολεξία κατέρρευσε την προηγούμενη εβδομάδα. Ο κόσμος αδυνατούσε να πάει στη δουλειά του, ο ρυθμός της ζωής αποδιοργανώθηκε, η εμπορική αγορά μαράζωσε. Ο πολιτισμός της καθημερινής ζωής απαξιώθηκε.

Δεν είναι πρόθεσή μου να ασχοληθώ με τις παραμέτρους του προβλήματος, που έτσι κι αλλιώς περιπλέκεται μεταξύ του κράτους, της τοπικής αυτοδιοίκησης, του Οργανισμού Συγκοινωνιών της πόλης και των εργαζομένων, αλλά να αναδείξω αυτό που ονόμασα πολιτισμός της καθημερινής ζωής.

Δεν είναι πολιτισμός μόνο το θέατρο, η μουσική, τα εικαστικά, περισσότερο -σε επίπεδο καθημερινότητας- είναι πώς συνυπάρχουμε στον αστικό χώρο, με πόση αξιοπρέπεια μετακινούμαστε, πώς στεκόμαστε στη στάση, πόσο απρόσκοπτα περπατάμε στα πεζοδρόμια και πόσο ποιοτικές συγκοινωνίες έχουμε. Σε όλα αυτά τα θέματα δεν χρειάζεσαι να είσαι ειδικός, αρκεί να έχεις ταξιδέψει στον κόσμο για να διαπιστώσεις πως οι ελληνικές πόλεις παρουσιάζουν μία σημαντική υστέρηση, αναντίστοιχη της ευρωπαϊκής υπόστασης.

Βλέποντας τις καλύτερες πρακτικές στην Αμερική και την Ευρώπη και αντικρίζοντας τα αδύνατα σημεία των ελληνικών πόλεων, θα λέγαμε περιεκτικά και σύντομα τα εξής:

– Στην Ελλάδα υπάρχει ακόμη έντονη η εγωκεντρική στάση της υπερχρήσης του Ι.Χ., μαζί με ξεπερασμένες αντιλήψεις κοινωνικού στάτους, σε αντίθεση με το εξωτερικό, όπου έχει γίνει πεποίθηση η χρήση των δημόσιων συγκοινωνιών. Η τάση αυτή, βέβαια, ενδυναμώνεται από την έλλειψη ισχυρών και ποιοτικών δημόσιων συγκοινωνιών στην Ελλάδα.

  • – Η έννοια του πεζού είναι απόλυτα υποβαθμισμένη στη «ζούγκλα» της ελληνικής πόλης. Ανύπαρκτα και ελλειμματικά πεζοδρόμια, έλλειψη ασφαλών διαβάσεων πεζών, μηδενική υποδομή για άτομα με ειδικές ανάγκες και ανυπαρξία μεγάλων δικτύων πεζοδρόμων.
  • – Οι μοντέρνες και εναλλακτικές υποδομές δεν μας έχουν απασχολήσει σχεδόν καθόλου. Έτσι, τη στιγμή που όλες οι σύγχρονες πόλεις του κόσμου, από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Παρίσι και από το Λονδίνο μέχρι το Βερολίνο, αυξάνουν συνεχώς το δίκτυο ποδηλατοδρόμων, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις είναι αδύνατη η ποδηλατοκίνηση, παρά το γεγονός ότι οι ιδανικές καιρικές συνθήκες είναι ισχυρό και πρόσθετο κίνητρο.

Η αρνητική εμπειρία της Θεσσαλονίκης, μας θύμισε, για ακόμα μία φορά, πως η ζωή μας εξαρτάται από τις συνθήκες που δημιουργούμε μέσα στις πόλεις. Πως η κινητικότητα των ανθρώπων πρέπει να είναι απερίσπαστη, γιατί είναι ο συμβολισμός της ελευθερίας τους. Πως η ποιότητα του δημόσιου χώρου είναι αυτή που καθορίζει το πολιτισμικό μας στίγμα. Πως οι πόλεις για να υπαινιχθούν την ευτυχία των ανθρώπων, χρειάζονται τον πολιτισμό της καθημερινής ζωής.

Check Also

Εργασιακό μπούλινγκ στην Ελλάδα

Γράφει η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΙΑΤΖΟΓΛΟΥ Πάντως το ’χουμε με τα αρνητικά ρεκόρ, δε λέω…. Η Ελλάδα …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *