Home / Διεθνή / Επέτειος γεμάτη πληγές

Επέτειος γεμάτη πληγές

Βαθύ το ρήγμα στην τουρκική κοινωνία ένα χρόνο μετά το πραξικόπημα κατά του Ερντογάν

Γράφει η ΜΑΡΙΛΙΖ ΦΑΣΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Ερντογάν τίμησε την πρώτη επέτειο από την απόπειρα ανατροπής του με εντυπωσιακές εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα, που όμως δεν κρύβουν το φόβο και το διχασμό στην καρδιά της τουρκικής κοινωνίας.

Η «φιέστα» που διοργανώθηκε, η «σκούπα» που συνεχίζεται ακόμη και σήμερα και το καθεστώς φόβου που επικρατεί στη γείτονα χώρα

Για την πρώτη επέτειο του πραξικοπήματος που προσπάθησε να τον αποκαθηλώσει, ο Ερντογάν οργάνωσε χθες μια «φιέστα» άξια του εκτοπίσματος ενός σουλτάνου. Όμως, παρά την… αυθόρμητη ανταπόκριση του κοινού στις εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα, δεν υπάρχουν αμφιβολίες για το μέγεθος του ρήγματος στο εσωτερικό της τουρκικής κοινωνίας, μιας κοινωνίας που απολαμβάνει μεν την οικονομική πρόοδο της ερντογανικής διακυβέρνησης, αλλά πλέον φοβάται και τη σκιά της.

Οι δύο όψεις του νομίσματος είναι σαφείς. Η μία αντανακλάται στον κόσμο που μαζεύτηκε στον τάφο του αξιωματικού Ομέρ Χαλισντεμίρ -ένα από τα 249 άτομα που έχασαν τη ζωή τους στις 15 /7/16- για να αποτίσουν τιμές στον ήρωα που σκοτώθηκε, αφού σκότωσε τον στρατηγό Σεμίχ Τερζί, εκ των ηγετικών μορφών του πραξικοπήματος.

Άγαλμα του αξιωματικού Ömer Halisdemir μπροστά απο το μηνημείο με τα ονόματα των ανθρώπων που σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια του αποτυχημένου πραξικοπήματος.

Η άλλη αντανακλάται στη συνεχιζόμενη «σκούπα» των κυβερνητικών αρχών για να «εξαγνιστεί» η τουρκική κοινωνία από τους εχθρούς(;) του κράτους, με τη λίστα να αυξάνεται με την προσθήκη άλλων 72 ακαδημαϊκών και αρκετών στελεχών της Διεθνούς Αμνηστίας.

Συστάσεις

Συνολικά και οι 81 επαρχίες της Τουρκίας έλαβαν συστάσεις να συμμετάσχουν στην επέτειο οργανώνοντας εκδηλώσεις μνήμης και κατασκευάζοντας επετειακά μνημεία. Άλλωστε, η 15η Ιουλίου έχει χαρακτηριστεί πλέον εθνική γιορτή, Ημέρα Μαρτύρων και Δημοκρατίας.

Στην πανηγυρική συνεδρίαση της Βουλής, στην οποία ο Τούρκος πρόεδρος απευθύνθηκε στο έθνος για να επιβεβαιώσει τη νίκη της δημοκρατίας, αλλά και στις προσευχές που ακούστηκαν από τους μιναρέδες όλης της χώρας, ακριβώς τα μεσάνυχτα, δίδοντας το σύνθημα στον κόσμο να κατέβει στους δρόμους σε μια μίνι αναπαράσταση του τρόπου που ο λαός βοήθησε στη μάχη κατά των πραξικοπηματιών, δεν υπήρχαν σκέψεις για τους 72 ακαδημαϊκούς και τους άλλους 50.000 ανθρώπους που έχουν έκτοτε συλληφθεί και φυλακιστεί.

Ούτε βέβαια για τους επιπλέον 100.000 που έχουν εκδιωχθεί από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, το στρατό, την αστυνομία, το δικαστικό σώμα, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια στο όνομα της Δημοκρατίας.

Η κυβέρνηση Ερντογάν ήταν και παραμένει μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, η απόπειρα ανατροπής της οποίας είναι καταδικαστέα από κάθε δημοκρατική χώρα και από κάθε πολίτη μιας γνήσιας δημοκρατικής χώρας. Όμως, το πογκρόμ που εξαπολύθηκε από εκείνη τη μοιραία νύχτα σαν αποτέλεσμα του θυμού και της μανίας του Ερντογάν να προσπαθήσει να ελέγξει μια ολόκληρη χώρα, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.

Θανατική ποινή

Ένα μεγάλο μέρος της Τουρκίας, τα πιο προοδευτικά τμήματά της που στήριξαν τη μετεξέλιξή της σε ένα σύγχρονο κράτος δυτικών προδιαγραφών, ζει πλέον υπό μόνιμο φόβο να μιλήσει, να διαμαρτυρηθεί, να κάνει μια ανάρτηση στο Διαδίκτυο, μην τυχόν η γνώμη τους θεωρηθεί ως απειλητική.

Το να χαρακτηριστείς γκιουλενιστής (ήτοι οπαδός του εξόριστου κληρικού Φετουλάχ Γκιουλέν, που ο Ερντογάν θεωρεί ως υποκινητή του πραξικοπήματος) δεν είναι, πλέον, ιδιαίτερα δύσκολο και στην περίπτωση αυτή η μοίρα σου έχει σφραγιστεί.

Γρήγορες συλλήψεις, συνοπτικές δίκες, εύκολες καταδίκες, σκληρές ποινές πολύχρονης κάθειρξης… και ίσως σε βάθος χρόνου και θανατικές καταδίκες, αν ο Ερντογάν αποφασίσει -όπως έχει δηλώσει ότι σκέφτεται- να επαναφέρει τη θανατική ποινή.

Βέβαια, η πίεση αυτή και το ανελέητο κυνήγι μαγισσών έφεραν και μια αντίστροφη αντίδραση, που είναι ελπιδοφόρα, αλλά που σε κάθε περίπτωση επιβεβαιώνει το ρήγμα στο εσωτερικό της χώρας. Γκιουλενιστές (οι πραγματικοί γκιουλενιστές), κεμαλιστές, προοδευτικοί, αριστεροί, Κούρδοι, από όλα τα τμήματα της χώρας, από όλες τις τάξεις της κοινωνίας, έχουν ενωθεί στα πλαίσια μιας άτυπης συμμαχίας που κάποτε θεωρείτο και ήταν αδιανόητη, έχοντας κοινό παρανομαστή την άμυνά τους απέναντι στο ερντογανικό καθεστώς.

Η συνεργασία αυτή διευκόλυνε τις Αρχές να ανοίξουν τη βεντάλια των διώξεων σε ακτιβιστές, δικαστές, μέλη της αντιπολίτευσης, στελέχη της κουρδικής μειονότητας, ανθρώπους του πνεύματος και δημοσιογράφους και να παρατείνει επ’ αόριστον (μην πούμε, να μονιμοποιήσει) τη διατήρηση της χώρας σε καθεστώς εκτάκτου ανάγκης.

Στον άτυπο εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται, ο Ερντογάν θεωρεί ότι είναι (τουλάχιστον για την ώρα) νικητής, ειδικά μετά και τη θετική έκβαση του δημοψηφίσματος που διευρύνει τις εξουσίες του. Όμως, το εύλογο ερώτημα είναι αν μπορεί να χαρακτηριστεί νίκη όταν πληγώνει την ενότητα μιας χώρας και τι κόστος μπορεί να έχει μακροπρόθεσμα!

Διώξεις πολλών δισ.

Οι διώξεις της τελευταίας χρονιάς δεν στρέφονταν μόνο κατά ανθρώπων, αλλά και κατά επιχειρήσεων και περιουσιακών στοιχείων, αποφέροντας τουλάχιστον 11(!) δισ. δολάρια στα κρατικά ταμεία.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που ανακοινώθηκαν από τον αναπληρωτή πρωθυπουργό, Νουρετίν Κανικλί, οι Αρχές έχουν κατασχέσει ή έχουν διορίσει κρατικό διοικητή/διαχειριστή σε 965 επιχειρήσεις, που απασχολούν 46.357 εργαζομένους και αριθμούν περιουσιακά στοιχεία αξίας 11 δισ. δολαρίων. Οι ιδιοκτήτες των εν λόγω επιχειρήσεων είτε έχουν συλληφθεί, είτε έχουν διαφύγει στο εξωτερικό για να σωθούν. Ανάμεσα στη λίστα των εταιριών ξεχωρίζει η τράπεζα Bank Asya και ο πολυσχιδής όμιλος Boydak Holding (ενέργεια, χρηματοοικονομικά, έπιπλα), μία από τις φίρμες των οποίων, η Istikbal (έπιπλα), δραστηριοποιείται και στην Ελλάδα.

Check Also

Έτοιμοι για την υπέρβαση

Γράφει η ΜΑΡΙΛΙΖ ΦΑΣΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ Στους προοδευτικούς κύκλους της Ευρώπης η αδυναμία του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *