Home / Διεθνή / Η εμμονή Σόιμπλε με τους εφοπλιστές

Η εμμονή Σόιμπλε με τους εφοπλιστές

Η κρίση της γερμανικής ναυτιλίας φέρνει… λουκέτο

Γράφει η ΑΘΗΝΑ ΔΡΟΣΟΥ

Η συνεχής επίθεση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στους Έλληνες εφοπλιστές, ζητώντας να αυξηθεί η φορολόγησή τους, προκαλεί σε ορισμένους απορίες.

Σε κάθε συνέντευξή του, ισχυρίζεται ότι δεν έχει καμία σχέση με τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, καθώς ευθύνονται μόνο οι κυβερνώντες στην Ελλάδα (sic), υποστηρίζοντας ότι είχαν υποσχεθεί φορολόγηση της ναυτιλιακής κοινότητας, κάτι που δεν έκαναν!

Οι συνεχείς επιθέσεις του στους Έλληνες καραβοκύρηδες φανερώνουν τις ανησυχίες του για το μέλλον των συμπατριωτών του

Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος που συμβαίνει αυτό; Γιατί τόση επιμονή, ώστε να βάλει «χέρι» στον κλάδο, που δίνει σημαντικά έσοδα στη χώρα μας;

Η γερμανική ναυτιλία περνάει κρίση και μάλιστα τη μεγαλύτερη των τελευταίων ετών. Ως εκ τούτου, οι γερμανικές τράπεζες έχουν αρχίσει μια «σταυροφορία» να τη σώσουν. Οι τράπεζες χρηματοδοτούν με επιπλέον κεφάλαια ή ψάχνουν να βρουν νέους στρατηγικούς επενδυτές, για να μπορέσουν οι ναυτιλιακές εταιρίες να επιβιώσουν.

Είναι σίγουρο ότι οι γερμανικές τράπεζες δεν χαίρονται για τη διαχείριση αυτής της κατάστασης, καθώς «βοηθούν» με σημαντικά κεφάλαια μια βιομηχανία που είναι άγνωστο εάν θα σωθεί.

Το βασικό πρόβλημα

Σύμφωνα με τον οίκο Moody’s, παρά το γεγονός ότι η έκθεση των γερμανικών τραπεζών στη ναυτιλία έχει μειωθεί κατά την τελευταία πενταετία, ωστόσο παραμένει υψηλή.

Οι πέντε τράπεζες με το μεγαλύτερο δανειακό ναυτιλιακό χαρτοφυλάκιο μείωσαν τα δάνειά τους κατά 25 δισ. ευρώ ή 29% στα 59 δισ. ευρώ. Πόσο διόλου μικρό.
Ένα βασικό πρόβλημα είναι ότι οι τράπεζες θα χρειασθούν επιπλέον κεφάλαια, για την αντιμετώπιση ζημιών από τη ναυτιλία, καθώς υφίστανται αυστηρότερο έλεγχο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), η οποία μάλιστα ενημέρωσε ότι θα κάνει επιτόπιους ελέγχους στις τράπεζες που έχουν έκθεση στη ναυτιλία.

Πολλές γερμανικές ναυτιλιακές εταιρίες, που δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να «εισπράττουν» κεφάλαια από τις τράπεζες, αναζητούν εταίρους κι επενδυτές σε εταιρίες συμμετοχών, ως την τελευταία λύση, πριν από το λουκέτο.

Ο υπολογισμός του ρίσκου

Όμως το ζήτημα είναι ότι, εκτός από τις εταιρίες, σε κίνδυνο μπαίνουν και οι τράπεζες, καθώς υπολογίζονται ως μεγάλου ρίσκου τα κεφάλαια που διέθεσαν στις ναυτιλιακές. Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, οι γερμανικές τράπεζες σταμάτησαν τις πωλήσεις πλοίων.
Μέχρι τώρα, τα προς πώληση γερμανικά πλοία τα «σάρωσαν» οι Έλληνες εφοπλιστές, σε πολύ χαμηλές τιμές, με αποτέλεσμα ναυτιλιακές και τράπεζες στη Γερμανία να εγγράφουν ζημίες, καθώς στα λογιστικά βιβλία τους τα πλοία είναι περασμένα σε πολύ υψηλότερες τιμές.

Ορισμένες γερμανικές εταιρίες, αντί για πωλήσεις πλοίων, επιλέγουν την τακτική της συνεργασίας με ναυτιλιακές άλλων χωρών, τις οποίες χρηματοδοτούν, προκειμένου να απασχολούν τα πλοία και να αποπληρώνουν μέρος των δανείων, ωστόσο αυτό το μοντέλο αποδεικνύεται ασύμφορο, καθώς οι ναύλοι διατηρούνται σε χαμηλά επίπεδα, λόγω της υπερπροσφοράς χωρητικότητας.
Όλα τα παραπάνω, υποδηλώνουν τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ένας πολιτικός με στενούς δεσμούς με το γερμανικό τραπεζικό σύστημα, είναι… θυμωμένος με τους Έλληνες εφοπλιστές.

«Ο κίνδυνος είναι το κύμα επιτυχίας στην πλώρη του πλοίου»

Την προηγούμενη δεκαετία η Γερμανία απέκτησε έναν από τους μεγαλύτερους ιδιόκτητους ναυτικούς στόλους και βρέθηκε στην τέταρτη θέση παγκοσμίως, πίσω από την Ελλάδα, την Κίνα και την Ιαπωνία.

Ένας από τους λόγους αυτής της επιτυχίας ήταν οι αθρόες εισροές κεφαλαίων στα νεόκτιστα πλοία, μέσω του χρηματοδοτικού υποδείγματος που έγινε πολύ δημοφιλές στη Γερμανία τη δεκαετία του 1990, εποχή κατά την οποία ο Σόιμπλε έλυνε κι έδενε με τα πάγια της Ανατολικής Γερμανίας, αλλά η κατάσταση αυτή έφθασε στην κορύφωσή της στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας.

Η αιτία που οδήγησε τα γερμανικά πλοία σε ελληνικά χέρια είναι η ανάγκη της γερμανικής ναυτιλιακής κοινότητας για μετρητά, τα οποία δεν μπορεί πλέον να εξασφαλίσει από τις εξουθενωμένες γερμανικές τράπεζες, και η ταυτόχρονη μακροχρόνια ναυλομίσθωση που παρείχε ως δέλεαρ.

Σημαντική παράμετρος είναι ότι οι Γερμανοί εφοπλιστές δεν έχουν την πείρα και τη γνώση, προκειμένου να αντιμετωπίσουν καταστάσεις υψηλού ρίσκου, καθώς είναι κυρίως μάνατζερ και δεν διαθέτουν εμπειρία στο χώρο της πραγματικής ναυτιλίας.
Σύμφωνα με μια γερμανική παροιμία, «ο κίνδυνος είναι το κύμα επιτυχίας στην πλώρη του πλοίου», κάτι που, όπως φαίνεται εκ του αποτελέσματος, δεν μπορούν να ακολουθήσουν, γιατί δεν είναι στη φύση τους.

Έτσι, οι γερμανικές ναυτιλιακές εταιρίες θα συνεχίσουν να αποτυγχάνουν, να υποφέρουν οικονομικά και αναπτυξιακά και να ρίχνουν τις ευθύνες στους άλλους, όπως ακριβώς έχει συνηθίσει και ο «αγαπητός» σε όλους υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

 

Check Also

Έτοιμοι για την υπέρβαση

Γράφει η ΜΑΡΙΛΙΖ ΦΑΣΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ Στους προοδευτικούς κύκλους της Ευρώπης η αδυναμία του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *