Home / Διεθνή / Η μοναξιά του σχοινοβάτη… Τραμπ
Τράμπ με τον πολωνό πρόεδρο
Ο Πρόεδρος Τραμπ με τον Πολωνό Πρόεδρο Andrzej Duda

Η μοναξιά του σχοινοβάτη… Τραμπ

Με την τακτική «διαίρει και βασίλευε», προσπαθεί να τη… σπάσει στη Μέρκελ ψάχνοντας σύμμαχο στην Πολωνία

Γράφει η  ΜΑΡΙΛΙΖ ΦΑΣΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

O Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ρεπουμπλικάνος, με την πραγματική έννοια του όρου. Όμως, όταν αυτό βολεύει τα σχέδιά του, αναζητά παραδείγματα (και πατήματα) στους ρεπουμπλικάνους προκατόχους του.

Έτσι, λοιπόν, έκανε και τώρα, αποφασίζοντας να κάνει… παιχνίδι με τα κράτη της ανατολικής Ευρώπης, τη λεγόμενη Νέα Ευρώπη, προκειμένου να πλήξει την αυτοκράτειρα Γερμανία και τη συνοχή της Ε.Ε., με τον ίδιο τρόπο που είχε κάνει κάποτε ο Τζορτζ Μπους.

Βεβαίως, το πρόβλημα είναι ότι η σημερινή Αμερική είναι πολύ διαφορετική. Το ίδιο ισχύει ακόμη περισσότερο για τη σημερινή Γερμανία, η επιρροή της οποίας σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο έχει, σαφώς, ενισχυθεί σημαντικά σε σχέση με 15 χρόνια πριν. Η ίδια η Άνγκελα Μέρκελ έκανε επίδειξη της επιρροής αυτής ως οικοδέσποινα της Συνόδου Κορυφής του G20, το προηγούμενο διήμερο.

Βεβαίως, τα πλήθη των αγριεμένων διαδηλωτών που κατέκλυσαν το κέντρο του Αμβούργου έδειξαν ότι το ρίσκο που πήρε να φιλοξενήσει τη συνάντηση στο κέντρο της πόλης και όχι σε κάποιο απομονωμένο και ευκολότερα φυλασσόμενο θέρετρο (όπως έκαναν έτεροι ηγέτες) ήταν υψηλό. Όμως, η ίδια δεν έχασε ποτέ το γνωστό ψύχραιμο ύφος της, αντλώντας αυτοπεποίθηση από την επιρροή που ασκεί στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αλλά και τους αυξανόμενους διεθνείς φίλους που μετρά, απέναντι σε έναν αλαζονικό πλανητάρχη.

Απορίες αμερικανικού Τύπου
Βεβαίως, ο κύριος Τραμπ δεν ορρωδεί προ ουδενός, ούτε έδειξε να πτοείται από το γεγονός ότι ελάχιστοι από τους συναδέλφους του φαίνεται να τον εκτιμούν. Όμως, στον εγχώριο αμερικανικό Τύπο και στο πολιτικό κατεστημένο της Ουάσιγκτον εκφράζεται, ήδη, προβληματισμός για το πώς ο νέος πρόεδρος έχει καταφέρει, από τόσο νωρίς, να προκαλέσει ρωγμές σε παγιωμένες πολιτικές συμμαχίες δεκαετιών και να δημιουργήσει νέα δεδομένα που ουδείς είναι βέβαιος αν τελικά θα ωφελήσουν την Αμερική.

Ειδικά στην περίπτωση της Γερμανίας, ο ανταγωνισμός μεταξύ των δύο οικονομικών δυνάμεων ήταν ήδη δεδομένος και είχε αρχίσει να φουντώνει πολύ πριν ο κύριος Τραμπ πατήσει στον Λευκό Οίκο. Όμως, από τον ανταγωνισμό έως ένα σκληρό μπρα ντε φερ, όπου η εχθρότητα είναι σχεδόν απτή στην ατμόσφαιρα, υπάρχει τεράστια διαφορά. Είναι, δε, σαφές ότι η Γερμανία δεν είναι το μόνο πρόβλημα του Αμερικανού προέδρου.

Νέα εποχή για Βερολίνο-Πεκίνο
Στην πρώτη του συνάντηση με τον Κινέζο πρόεδρο, Σι Ζινπίνγκ, προσπάθησε να κατεβάσει τους τόνους από τις απειλές που εξαπέλυε προεκλογικά κατά των Κινέζων και του τρόπου που «βιάζουν την αμερικανική οικονομία». Όμως, στο Πεκίνο δεν έχουν αυταπάτες για το πόσο εύθραυστη και επιφανειακή είναι η εκεχειρία που επετεύχθη.

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι Γερμανία και Κίνα αποφάσισαν να έρθουν πιο κοντά. Ο Σι βρέθηκε στη Γερμανία από την Τρίτη και η επίσκεψή του, πέρα από τις συνήθεις εθιμοτυπικές και… τουριστικές εκδηλώσεις, περιλάμβανε και ένα τετ-α-τετ ουσίας, στο οποίο Μέρκελ και Σι συμφώνησαν να βάλουν τις διμερείς σχέσεις σε νέα φάση. Και η στενότερη αυτή συνεργασία έγινε άμεσα ορατή και στο τραπέζι του G20.

Έδωσαν τα χέρια
Τα πράγματα δεν είναι πολύ καλύτερα ούτε μεταξύ ΗΠΑ και Ιαπωνίας. Οι Ιάπωνες είναι ιδιαίτερα εκνευρισμένοι από την απόφαση του Τραμπ να αποσύρει τις ΗΠΑ από τη νέα εμπορική συνθήκη του Ειρηνικού, την TPP, στην οποία πόνταραν πολλά οικονομικά, αλλά και πολιτικά.

Έτσι απάντησαν πατώντας γκάζι στις διαπραγματεύσεις που «έτρεχαν» με την Ε.Ε., από το 2013, για την επίτευξη ενός διμερούς συμφώνου ελευθέρου εμπορίου. Μέσα σε λίγους μήνες, τα εμπόδια ξεπεράστηκαν και την Πέμπτη οι δύο πλευρές έδωσαν τα χέρια στις Βρυξέλλες, στέλνοντας ένα σημαντικό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση, ένα 24ωρο πριν από τη Σύνοδο του G20.

Η συμφωνία θα άρει τους δασμούς στο 99% όλων των προϊόντων που εμπορεύονται Ε.Ε. και Ιαπωνία, δημιουργώντας νέα αναπτυξιακά δεδομένα και για τους δύο. Την ίδια ημέρα, δε, ο Ιάπωνας πρωθυπουργός, Σίνζο Άμπε, σε άρθρο του στην Handelsblatt επέκρινε τις ΗΠΑ για την απόσυρση από τη Συνθήκη του Παρισιού για το κλίμα, καλώντας το G20 να συνεχίσει να εργάζεται (παρακάμπτοντας ουσιαστικά τις ΗΠΑ) πάνω στις αρχές της συνθήκης.

Έχοντας ήδη περίεργες έως κακές σχέσεις με Βρυξέλλες, Γερμανία, Ιαπωνία και Ρωσία, ο Αμερικανός πρόεδρος ξαναβγάζει από το συρτάρι το ξεχασμένο φλερτ της Ουάσιγκτον με τη Νέα Ευρώπη προκειμένου να δημιουργήσει κάποιους συμμάχους

Ρωσική δυσφορία
Αισθανόμενος την πίεση, ο κύριος Τραμπ είχε τη φαεινή ιδέα να ξαναβγάλει από το συρτάρι το ξεχασμένο (από την εποχή Μπους) φλερτ της Ουάσιγκτον με τη Νέα Ευρώπη, προκειμένου να δημιουργήσει κάποιους συμμάχους, να διαιρέσει την Ε.Ε. και να τη… σπάσει στους Γερμανούς.

Επισκέφθηκε, λοιπόν, τη Βαρσοβία την Πέμπτη (πριν μεταβεί στο Αμβούργο) και μοίρασε κολακείες, υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις σε ένα πρόθυμο κοινό και μία εθνικιστική ευρωσκεπτικιστική κυβέρνηση, η οποία, ήδη, έχει κοντραριστεί πολλάκις με τις Βρυξέλλες. Βεβαίως, αν η προσέγγιση αυτή θα έχει διάρκεια, ουσία και αποτέλεσμα θα φανεί στην πορεία. Ειδικά, αν λάβουμε υπόψη ότι δημιουργεί δυσφορία και στη Ρωσία, με την οποία ο κύριος Τραμπ επιμένει να τα… βρει, όπως φάνηκε από την πρώτη κατ’ ιδίαν συνάντησή του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, την Παρασκευή, στο περιθώριο του G20.

Όμως, Τραμπ είναι αυτός… υποθέτουμε ότι σκέφτεται πριν πράξει, που μάλλον δεν είναι βέβαιο!

 

Check Also

Έτοιμοι για την υπέρβαση

Γράφει η ΜΑΡΙΛΙΖ ΦΑΣΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ Στους προοδευτικούς κύκλους της Ευρώπης η αδυναμία του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *